چگونه در نماز، حضور قلب داشته باشیم؟

جمعه, 22 مرداد 1395
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

چگونه در نماز، حضور قلب داشته باشیم و از خطورات قلبی و خیالات جلوگیری کنیم؟

پاسخ حضرت استاد حسن رمضانی را ادامه مطلب ببینید.

 

 

 

پاسخ:

این کار چند شرط دارد:

1. شخص در این امر، جدی باشد و با جدیت کار را دنبال کند. با آسان گرفتن و اهمیت ندادن،‌ کار درست نمی‌شود.

2. باید بدانید که چیرگی بر نفس و خطورات، کار مشکلی است و هر مشکلی نیازمند پایداری، پشتکار و پی گیری است. این گونه نیست که مطلوب آنی باشد و در یک چشم به هم زدن به دست آید.

مطلوب، امری تدریجی است که کم کم باید آن را به دست آورد. از این رو، نباید خسته و ناامید شد و کار را رها کرد.

3. برای رسیدن به هدف، باید توسل به امام معصوم کرد و از او کمک گرفت.

اما راه‌کار:

کسی که می‌خواهد در نماز، حواسش جمع باشد و با حضور قلب نماز بخواند، لازم است دست‌کم، هر ماه یک بار،‌ اخبار و روایات مربوط به حضور قلب در نماز را مرور کند تا اهمیت مساله از یادش نرود.

در گام بعدی برای خواندن نماز انتظار بکشد.

شتابزده بدون طی کردن مقدمات،‌ وارد نماز نشود.

از هنگامی که وضو می‌گیرد باید خودش را آماده کند و وضو را با آداب و ادعیه‌ای که وارد شده، بگیرد که هر کدام از آنها در رسیدن به هدف، موثر است.

پیش از اقامه نماز، بنشیند و با توجه بلند شود و به نماز بایستد و با آرامش، اذان و اقامه، سپس تکبیرات افتتاحیه را بگوید و وارد نماز شود.

در حال خواندن نماز، تمرکز را از محسوسات شروع کند؛ هنگام قرائت، چشمش را به جای سجده بدوزد. هنگام رکوع، به میان دو گام بنگرد. در سجده، به نوک بینی و در تشهد به ران‌های خود نگاه کند که این آداب هر کدام به نوعی تمرین تمرکز است.

درباره دیگر حواس هم باید همینطور عمل کند؛ یعنی جایی را برای نماز خواندن بگزیند که قوای سامعه، شامّه، لامسه به امور غیر عادی مشغول نگردند.

همچنین شخص نمازگزار باید به مفهوم الفاظی که در حالت نماز،‌ بر زبان جاری می‌کند توجه کند.

این سفارش‌ها اگر جدی گرفته شود و شخص،‌ پشتکار داشته باشد، بدون تردید نتایج مطلوبی به دست خواهد آمد.

{jcomments on}

خواندن 6640 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 28 شهریور 1395